Geen twijfel maar daden!

Geen twijfel maar daden!

Column van Han Leenhouts (directeur Sales & Pepper) over het nut van beursdeelname.

Recent zijn er een aantal grote beurzen van de agenda gehaald omdat enkele, zeer belangrijke spelers, ontbraken. Deze slaan zo het fundament onder een beurs vandaan en de rest moet maar zien wat ze doet. Lekker de centjes op de bank houden en een slap verhaal hebben over het veranderende medialandschap. 
Toch is de complete ontkenning van de kracht van live-communicatie wel heel kort door de bocht. Over de grens zie je de grote titels lekker doorstomen. 
Al eens op beurzen als Arab-health, K en Bauma geweest? Loop daar eens rond en je zult zien dat beurzen springlevend zijn. En dan zijn er ook nog wachtlijsten met bedrijven die graag willen deelnemen. 

De potentie
In ons land is er blijkbaar wat anders aan de hand. We zetten de inschrijving open en vervolgens komt er een rituele dans op gang die erg afleidt van de kern van beurzen. De kern van een beursdeelname is dat je je vroegtijdig inschrijft en dan als de wiedeweerga aan de slag gaat om dat tot een succes te maken. De markt komt straks een aantal dagen bij elkaar en jij neemt jullie zelf en jullie positie in die markt serieus en zeker jullie (potentiële) klanten. 
Je ziet de potentie om: 
•    Relaties te verstevigen
•    Nieuwe relaties te vinden
•    Directe feedback te krijgen op je aanbod
•    Jezelf te meten met de ‘collega’s’ in de markt
•    Meteen te verkopen
•    Online en Live met elkaar verbinden 
Je gaat dus direct aan de slag om jullie relaties uit te nodigen en potentiële relaties te werven om naar de beurs te komen. Online herrie maken over dit moment waar je elkaar eens echt kunt treffen. En natuurlijk zet je alles helemaal klaar voor de follow up. Want je wilt niks missen van al deze kansen. 

De twijfel
Maar wat doen velen daarvoor in de plaats? Vergaderen over het nut van een beurs. Wat is er de vorige keer uitgekomen? Niet veel, roept iemand. OP GEVOEL. Niets vastgelegd en weinig tot geen enkele follow up gedaan. En dan komt de hamvraag: wie doen er al mee? Want als die en die niet meedoen, dan gaan we niet. Op zich valide want grote partijen zorgen voor traffic. 
Het is de ruime mogelijkheid om te twijfelen die ons de das om doet. We stellen het besluit wel even uit en wachten wat er gebeurt. En als je op elkaar wacht gaat de tijd verder en dan krijg je dat mensen – op zich terecht – zeggen: ‘tja, het is nu zo kort dag dat we maar beter niet kunnen gaan’. 
Grappig is dat dezelfde bedrijven in de meetings over hun eigen handel steen en been klagen over ‘de late besluitvorming en het onvoorspelbare gedrag’ van hún klanten. 

Hand op hun hart
Wat zou er gebeuren als bedrijven zich maar gedurende één week konden inschrijven, met als argument dat iedereen dan meteen actief aan de slag kan gaan? En wat zou er gebeuren als alle bedrijven die de stekker uit hun beursdeelname trekken – en dus ook uit die van de hele beurs – eens aan echt goede voorbereiding doen? 
Want zijn er veel van die bedrijven die met de hand op hun hart kunnen zeggen: ‘ja, wij hebben ons maximaal voorbereid, iedereen weet waarom we gaan, iedereen weet wat ze moeten doen, we weten wie er komt of wie we willen dat er komt en al onze acties zijn er op gericht om voor, tijdens en na de beurs maximaal met deze mensen in contact te komen. En dat heeft niet gewerkt, dus gaan we niet.’?
Ik denk het niet, gezien wat ik in de praktijk tegen kom.

@hanleenhouts
www.salesandpepper.nl

Bron: Expovisie
www.expovisie.nl

Schrijf u in voor onze nieuwsbrief